Afgelopen maand las ik in de Engelse versie van het blad ‘Glamour’ over seks in films en series. In dit artikel werd vooral ingegaan op de duur van de seksscénes maar ook op de hoeveelheid bloot.
In het artikel werd vastgesteld dat de gemiddelde seksscéne niet alleen onrealistisch is maar ook verkeerde beelden geeft. Omdat ik natuurlijk seksueel actief ben en we in onze opleiding ook veel met televisie te maken krijgen leek het me interessant mijn visie hier op te geven.

Ten eerste ben ik inderdaad van mening dat men verkeerde beelden laat zien. Het is tenslotte bewezen dat veel jonge meisjes series als Sex and the City kijken en in de meeste films voor boven de 12 jaar komt ook regelmatig een seksscéne voorbij. Wat moeten al die kinderen wel niet denken van die scénes? Het is onmogelijk om altijd sexy lingerie aan te hebben en voor je het weet denken ze nog dat het natuurlijk is dat je het hooguit twee minuten doet. Daarnaast laat men ook bijna nooit voorspel zien. Mocht dit wél het geval zijn dan zijn dit vaak ook nog te absurde beelden voor woorden. Ik verwijs hier graag naar de film How Stella Got Her Groove Back waarin dansen als voorspel wordt gezien.

Ik vind het ook een afstotend idee dat kinderen van 12 jaar al films kunnen kijken waarin men letterlijk alles laat zien. Door deze beelden worden zij nieuwsgierig en praktiseren ze eerder seks. Dit leidt weer tot meer tienerzwangerschappen of eventuele seksueel overdraagbare aandoeningen. Dit lijkt misschien overdreven maar het komt praktisch nooit voor dat er in een seksscéne een condoom wordt gedragen.

Er is al veel aandacht voor seks op televisie en seksueel overdraagbare aandoeningen, ik hoop alleen dat men ook kijkt naar ogenschijnlijk onschuldige films voor 12 jaar en ouder en doodnormale televisieseries die worden uitgezonden voordat de meeste kinderen in bed liggen. Ik heb niet het idee dat veel redacties van televisieseries daar nu op letten. Hopelijk zal de toekomst verandering brengen.